گوته میگوید :
اگر ثروتمند نيستي مهم نيست بسياري از
از مردم ثروتمند نیستند.
اگر سالم نيستي هستند افراديكه بامعلوليت
و بيماري زندگي ميكنند.
اگر زيبا نيستي برخورد درست با زشتي
هم وجود دارد.
اگر جوان نيستي همه باچهره پيري مواجه
ميشوند .
اگر تحصيلات عالي نداري با كمي سواد هم
ميتوان زندگي كرد .
اگر قدرت سياسي و مقام نداري
مشاغل مهم متعلق به معدودي انسان هاست.
اما :
" اگر عزت نفس نداري
" برو بمير كه هيچ نداري .
برگرفته از سايت تلاتم
www.talatom_com.htm
من به هم صحبتي آينه عادت دارم
مثل جاري شدن چشمه اصالت دارم
از تب آلوده ترين قله ي عشق آمده ام
من كه با چشمه ي خورشيد رقابت دارم
مثل آتشكده اي پشت غبار تاريخ
با تب آتش زرتشت قرابت دارم
آن قدر از تپش پنجره ها سر شارم
كه نگاهي به بلنداي نجابت دارم
گرچه آلوده ي فريبم ، اما در درونم
سينه اي پاك به پهناي صداقت دارم
وقتي از چهچهه ي چلچله ها سرشارم
به غزل گريه ي اخساس چه حاجت دارم
دست هاي من اگر عاطفه را مي فهمند
با كسي سبزتر از عشق رقابت دارم
سهراب سپهری
گفته اشو
بگذار با تو بگویم که در کوهستان زندگی هیچ قله ای هدف نیست.زندگی خودش هدف خویش است .زندگی نه وسیله ای برای رسیدن به یک پایان , که پایانی برای خود زندگی است. همراه با آواز نسیم , پرندگان در پرواز , گل های سرخ پیچان و رقصان , خنده آفتاب در سپیده دمان , چشمک ستارگان در شامگاهان ,مردی در دام عشقی گرفتار , کودکی مشغول بازی در خیابان ....
هیج هدفی در آن دور دست ها نیست.زندگی صرفا از خود لذت می برد , از خود به وجد می آید . انرژی در حال لبریزش و فوران است, در حال رقص ,برای هیچ منظور خاصی,این نه کار است و نه وظیفه .زندگی بازی عشق است, شاعری است,موسیقی است.
یادش گرامی باد (فریدون مشیری)
دلاویز ترین
از دل افروزترین روز جهان
خاطره ای بامن هست
به شما ارزانی:
سحری بود وهنوز
گوهر ماه به گیسوی شب آویخته بود .
گل یاس
عشق در جان هوا ریخته بود.
من به دیدار سحر می رفتم
نفسم با نفس یاس در آمیخته بود.
می گشودم پر و می رفتم و می گفتم : های!
بسرای ای دل شیدا بسرای
این دل افروزترین روز جهان رابسرای!
تو دلاویزترین شعر جهان رابسرای!
آسمان یاس سحر ماه نسیم
روح در جسم جهان ریخته اند
تو هم ای مرغک تنها بسرای!
همه درهای راهی بسته ست
تا گشایی به نسیم سخنی پنجره ای رابسرای!
بسرای....
من بدنبال دلاویز ترین شعر جهان می رفتم!.
در افق پشت سرا پرده نور
باغ های گل سرخ
شاخه گسترده به مهر
غنچه آورده به ناز
دم به دم از نفس باد سحر
غنچه ها می شد باز.
غنچه ها میشد باز
باغ های گل سرخ
باغ های گل سرخ
یک گل سرخ درشت ازدل دریا برخاست!
چون گل افشانی لبخند تو
در لحطه شیرین شکفتن!
خورشید!!
چه فروغی به جهان می بخشد!
چه شکوهی ....!!
همه عالم به تماشا برخاست!
من به دنبال دل آویزترین شعر جهان می گشتم !!!!!
