می روم خسته و افسرده و زار
 سوی منزلگه ویرانه خویش
 به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش
 می برم تا که در آن نقطه دور
 شستشویش دهم از رنگ نگاه
شستشویش دهم از لکه عشق
زین همه خواهش بیجا و تباه

شاعر: فروغ فرخزاد